Het meeste werk zit er hier op en nu moeten de cellen hun werk gaan doen. Het enige wat ik kan doen is het laten gebeuren en regelmatig mijn bloedwaarden laten controleren. Waar het omgaat is dat mijn witte bloedcellen eerst gaan dalen en dat is de neutropene fase. Na de eerste bloedtest was het 1500 en na de tweede test was het 300. Hierna dacht ik dat de opbouw zou gaan beginnen, mede omdat ik een dag had waarop ik me aardig goed voelde.

Het zou nu toch weer moeten gaan stijgen?? Maar nee, na de derde test daalde mijn witte cellen naar het aantal van 100 !! Licht teleurgesteld maar ook weer direct gerustgesteld door de hematoloog die uitgebreid aandacht en uitleg hierover gaf. Ik was te voorbarig geweest en de fase waar ik toen in zat was compleet normaal en volgens schema.

De komende dagen zal mijn waarde weer gaan stijgen maar dat heeft niets met mijn gevoel te maken. Je hebt gewoon goede en slechte dagen.

Het vervelende van deze dagen is dat de botpijn ook weer is teruggekomen. Dit komt door de stimulerende stamcelinjecties die ik nog dagelijks krijg. Deze geeft een extra boost aan mijn cellen die mij beter en sneller laten herstellen. Helaas geeft het zetten van het prikje een naar en branderig gevoel tijdens het inspuiten. Ik merk ook dat de combinatie van de injecties, pillen, botpijn en vermoeidheid een behoorlijke aanslag op mij is. Terwijl ik dacht dat dit een makkelijke fase zou zijn??  ….beetje slapen en een beetje Netfilx.  (easy)

Ik mag 1x per dag 20 minuten naar buiten om een frisse neus te halen. De rest van de tijd zijn we verplicht om op onze kamer te blijven. Gelukkig slaap ik veel maar dat is toch best vervelend. Er kan en mag geen raampje open en hopelijk kom ik snel in de fase dat het allemaal weer wat losser gaat.

Helaas, maar een geruststellende gedachte is dat mijn mede patiënten hetzelfde ervaren en soms het er nog wel moeilijker mee hebben. Iedereen heeft wel wat. Nog even volhouden dus.

Gesteund door alle lieve kaartjes die ik van iedereen heb gekregen kom ik de dag wel door. Super lief hoeveel prachtige brieven en kaartjes ik heb gekregen. Misschien wel een stuk of 50!

De hematoloog geeft aan dat de komende dagen een toename van witte bloedcellen zal optreden en dat betekend dat het einde in zicht is. Hier opvolgend zullen er nog een aantal testen en medicaties volgen maar dat zie ik dan wel weer.

Nog een weekje volhouden en dan weer lekker naar huis. We zijn er bijna, maar nog niet helemaal!!!

Liefs Maris

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

2 reacties

  • Ankie

    Lieve Mariska en Gideon, Jee wat zwaar deze fase! Helemaal natuurlijk als je denkt dat je het nu zo’n beetje hebt gehad. Maar zet’m op! Verstand op oneindig en denken aan hoe het mogelijk over een paar weken al weer is!
    Oma zou super trots op jullie zijn! XXXX
    Heerlijk weer thuis over een paar dagen!
    Op de dag dat jullie weer thuis komen starten John en ik onze reis op de fiets naar Santiago; in de voetsporen van je vader!
    We zullen aan je denken en in Lourdes een kaarsje voor jullie branden. Maar hopelijk ben je, als we daar zijn, al weer een heel stuk beter!
    Sterkte nog allebei!
    Dikke knuffel van John en Ankie

    21 juli 2021 op 20:11 Beantwoorden

  • Anneke Zuiderveld

    Hallo Mariska

    Heel veel sterkte toegewenst voor de komende tijd het is niet niks wat jij allemaal moet mee maken.
    Ik wens jou een spoedig herstel toe.

    Anneke Zuiderveld

    21 juli 2021 op 15:26 Beantwoorden