Herstellen = zwart wit.

Het is pittig. En zeker in deze roerige periode waarin ik thuis gekomen ben en gelijk in het diepe gegooid. Immers, iedereen is thuis. De zorg voor de kinderen draait door.

Het gaat goed met me. Ik doe al weer veel. Er zijn ook écht al veel dingen die beter gaan. Daar zal ik later meer over vertellen.
De hardnekkige vermoeidheid ben ik zonder twijfel kwijt. Maar betekent dit dat het altijd goed gaat?
Nee, dat helaas niet. Ik heb een lange weg te gaan om te herstellen en dit zal gaan met ups en downs. Als het dan even niet goed gaat is dat bijna spannend om te zeggen na alle vragen of ik al verschil merk. Er is verwachting. En die verwachting herken ik! En ik ben dankbaar te mogen zeggen dat ik me goed voel en dat het beter gaat en dat ik nu al verschil mag merken in mijn kunnen.

Maar ups en downs. En die zullen nog een tijd aanhouden. En in die tijd kunnen verbeteringen nog meer zichtbaar worden. En in die tijd mag ik opbouwen naar steeds meer en langer.

Zwart-wit. Ups en Downs.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *