Het komt nu zo dichtbij! Ik ben continu bezig, afleiding, soms tot ver over mijn grenzen. Verstandig is het niet, maar over minder dan vier weken stap ik in het vliegtuig. Dan neem ik geen afscheid van de kinderen voor een uurtje of een halve dag, maar meer dan een maand!

Ik houd vertrouwen. Maar wat is dat een moeilijk vooruitzicht. De allermoeilijkste!

Misschien kan ik volgend jaar de avondvierdaagse meelopen. Dan hebben ze de tijd van hun leven en was dit het zo waard. #positiefdenken

Gisteren kregen we bericht dat de visums klaar zijn en de laatste mailtjes vanuit Rusland. Ze wensen me alvast een goede reis. Het komt heel dichtbij…

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *