Ik kwam uit quarantaine. Vloog beschermd in mijn “atronautenpak” naar huis, waar ik vervolgens weer in quarantaine kwam. En deze gaat nog lang duren…

Het viel me zwaar. Ik had iedereen zolang niet gezien. Nu mag ik nog steeds niemand zien; geen bezoek. Gelukkig ben ik wel weer bij mijn gezin! Hebben mensen die voorbij kwamen even gezwaaid voor het raam. Bestaat er een telefoon, whatsapp, bellen, beeldbellen en natuurlijk de ramen! Op de foto te zien dat ik erbij zit. En het speldje met “new life”. Daar heb ik de zware behandeling voor gedaan. Ik kan het ook positief bekijken; ik heb nu alle tijd om uit te rusten, door school en zorg werk heen te slapen. Oefeningen te doen om weer sterk te worden.

Benthe is vrijdag jarig. Dat wordt ook een stille verjaardag. Maar met ons gezin zullen we het extra vieren. Benthe begrijpt gelukkig heel veel en ze is al blij dat mama er bij kan zijn. Maar toch hè, je gunt ze zoveel meer.

Af en toe of misschien te vaak, baal ik heus, af en toe huil ik, ben ik boos op de situatie zoals het is! Maar ook dankbaar dat ik de behandeling goed doorgekomen ben, deze kans gekregen heb, dat mijn bloedwaarden goed zijn.

En nu dat geduld he…Want ik mis jullie allemaal!

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *