….En BINGO!!  Na een nieuwe bloedafname en een cellen telling krijg ik te horen dat mijn witte bloedcellen naar de 4000 zijn gestegen.

Erg mooi, maar helaas heb ik een griepje gekregen en zal mijn laatste infuus uitgesteld moeten worden. Daar weten ze in Mexico wel raad mee en de verpleegkundigen komen naar mijn kamer.

De Airco gaat aan, natte doeken op mijn lichaam en een goed prik met een infuus moet mij gaan helpen. Ik ril van de kou maar heb 40 graden koorts.

Op een wonderbaarlijke wijze brengen ze binnen 3 uur mijn koorts van 40 naar 36 graden en moet de  komende 24 uur nog 2 extra infusen krijgen met antibiotica.

Ik mag natuurlijk geen griep hebben tijdens mijn laatste infuus.

Een  dag later krijg ik een berichtje dat ik naar de medische kamer mag komen om een laatste infuus te krijgen. Deze zorgt ervoor dat mijn laatste “slechte” cellen nog opgeruimd worden en dat ik veilig naar huis mag en kan gaan. Ik val direct na dit infuus als een blok in slaap en dat resulteert in een nacht zonder slaap.

Nu ga ik thuis echt missen en besluit om mijn tickets om te boeken en dat lukt. Donderdag op Vrijdagnacht vliegen we naar huis en daar ben ik heel blij mee.

Na de laatste informatie en een voorraad aan medicatie te hebben gekregen komt de dokter ons nog bedanken en veel geluk en plezier toewensen.

Ten aller tijden mogen en moeten we contact met hem houden en ze zijn zeer geïnteresseerd in de resultaten voor de komende jaren. Mijn medisch dossier zal ik regelmatig toesturen zodat zij ook nog kunnen checken en waar mogelijk adviseren.

Mijn Nederlandse Neuroloog mag ook gewoon contact opnemen en dat geeft mij een zeer goed gevoel.

De volgende morgen komt de dokter zelf bij ons een Covid test afnemen en de resultaten liggen binnen een paar uur op onze kamer.

We mogen weg! Ondanks de prima zorg bedanken we de hele staf en gaan met piepende banden naar Mexico City Airport.

Met een paar tussenstops om te plassen komen we op tijd aan en nemen afscheid van onze eigen chauffeur Javier.

Wat een aardige man was dat voor ons, de afgelopen 4 weken. Alles wat ik wou hebben kwam hij lachend brengen en was altijd oprecht geïnteresseerd in mijn resultaten en gezondheid.

We shoppen nog snel wat Mexicaanse cadeautjes voor de familie en stappen in het Vliegtuig.

Een lange en warme vlucht maar we landen netjes op tijd in Amsterdam en rijden naar huis.

De hele straat is versierd en er staan leuke cadeaus klaar en wat bloemen (helaas mochten de bloemen niet naar binnen maar die hebben een mooie bestemming gekregen). Wat een geweldige buren en familie!

Natuurlijk val ik als een blok in slaap en denk blij terug aan het spannende avontuur. Nu begint de herstel periode en ik begin al progressie te merken. Ik kan al de trap op lopen en mijn linker voet kan al wat meer bewegen dan voorheen. Fantastisch en dat is nog maar na twee dagen.

De komende dagen en weken is het bijslapen en natuurlijk heel voorzichtig zijn met bezoek.

Een klein virusje kan nu voor mij al gevaarlijk zijn en hygiëne is zeer belangrijk. Onze hond blijft nog even 2 weekjes bij Bob en Karin en zal daar weer verwend worden. Daarna is ons gezin weer compleet en kijken we een fantastische toekomst tegemoet.

Ik zal nog een update geven over mijn herstelperiode maar voor nu ga ik weer aan mijn herstel werken.

Ik wil mijn familie en vrienden enorm bedanken voor de hulp die zijn mij hebben gegeven op zowel zorg en ontzorg gebied. En natuurlijk Al onze  vrienden, bedrijven  en familie die mij ruimhartig hebben geholpen om  het bedrag bij elkaar te krijgen. Dit was natuurlijk niet mogelijk geweest zonder het stichting bestuur en Jean-Paul voor de website en social media ondersteuning. 

Bedankt Allemaal !

En hopelijk kom ik jullie volgend jaar dansend in de kroeg tegen met mijn hoge hakken op de Bar!

Liefs Maris!

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

4 reacties

  • Gerk en Trijnie

    Lieve Maris,
    Wat geweldig dat je weer thuis bent, met nu al progressie. We wensen je veel sterkte in je herstelperiode, met elke keer een hoogtepunt wat je nu meer kunt dan voorheen. En mocht je tzt op je hakken op de bar staan dan zijn wij daar graag getuige van.

    Alle goeds, ook voor Gideon en de kinderen.
    Gerk, Trijnie en Kyara

    27 juli 2021 op 08:55 Beantwoorden

  • Monique

    Wat ontzettend fijn dat het zo de goede kant op gaat, Mariska. Heel blij voor jullie. We hopen met je mee dat je weer uitbundig kunt dansen! Liefs, Monique.

    26 juli 2021 op 12:24 Beantwoorden

  • Mark

    Lieve nicht,
    Een kanjer ben je!

    Dikke kus

    26 juli 2021 op 11:23 Beantwoorden

  • Hillie

    Super Maris . Respect voor jou .

    26 juli 2021 op 11:12 Beantwoorden