Mijn agenda was druk de afgelopen twee weken. Als ik daar op terug kijk; wow! Dat het allemaal kon! En ik kan nog steeds plannen maken. Voorheen had ik na één drukke dag minstens een paar dagen nodig om weer bij te komen. Nu ben ik wel moe soms, maar kan ik in de avond en nacht weer opladen. Los van het feit dat wij al tijden een moeilijke slaper hebben dan. Dat vreet wel energie. Alleen al dat; voordat ik de HSCT behandeling had gedaan zou ik er uitgeput van raken; iedere dag opnieuw. Daarbij zou ik er stik chagrijnig van worden. Nu put het ook uit, maar anders. Je zou het bijna voor lief nemen… dat dan weer niet, want het is voor ons pittig, maar voor de slechte slaper onder ons net zo!


Ik voel me dus goed. Er zijn de afgelopen tijd wel wat dingen of situaties spannend geweest. Dan hebben we korte lijntjes met het ziekenhuis. Tot nu toe geen schokkende dingen en makkelijk weer “op te lossen”. Iedere stap waar ik aan twijfel overleg ik. En met een heleboel “gezond verstand” kom ik ook een heel eind.


Zo heb ik groenlicht gekregen om fysiotherapie te gaan opstarten. Daar ben ik heel blij mee! M’n fysiotherapeut heeft eerst nog vakantie en daarna gaan we beginnen. We moeten dan op elkaar afstemmen hoe we te werk gaan en welke veiligheidsmaatregelen we hiervoor in zouden willen zetten. Ik heb er in ieder geval vertrouwen in. Fijn ook om de juiste oefeningen te gaan doen om mijn spieren sterker te maken.


Volgende maand moet ik weer bloedprikken en voor de laatste keer naar oncologie/hematologie. Dan neemt de neuroloog het weer over. Ik heb al telefonisch contact met hem gehad. Hij is benieuwd naar de MRI die in Moskou is gemaakt en vroeg of ik er voor open sta (en al aandurf) om hier een nieuwe MRI te laten maken. Daar sta ik wel voor open, maar ik weet nu ook dat NL en Moskou een ander beeld weergeeft. Toch lijkt het me spannend. Ik houd jullie op de hoogte!

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *