Ik ben inmiddels 3 dagen thuis. Of eigenlijk 2 want ik kwam pas laat thuis de eerste avond.

Ik ben nog erg moe en het valt me tot nu toe wel een beetje tegen. Ik had me herstellen wel een beetje anders voorgesteld; maar toen was daar Corona.

Daardoor moeten we weer hele andere regels hanteren om elkaar en vooral mij zonder immuunsysteem veilig te houden. Maar dit geldt niet alleen voor mij. Maar voor iedereen die noodgedwongen thuis zit. En de artsen en andere belangrijke mensen in deze die zo hard door moeten werken. Ik hoop van harte dat het gauw weer rustiger mag worden. zeker rondom corona. Dat er een oplossing komt en dat alle mensen die er door getroffen zijn op dit moment de juiste zorg mogen krijgen.

Voor mij zelf betekent het even veel moe zijn, de kids door de week helpen met schoolwerk waar ik kan. Daarin probeer ik toch een beetje mee te helpen.

Al merk ik dat dingen nog gauw te veel zijn. Ik soms te snel wil. En ik dan in de spiegel kijk zonder mutsje en vooral gefrustreerd raak van mijn gevangenschap en mijn kale hoofd…

Voor nu vooral binnen blijven. Afstand houden. Vertrouwen. Geduld…

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

One comment

  • Clemens

    Jee, ik kan me (iets) van je ongeduld voorstellen, en de onzekerheid ook nog in deze tijd. Maar het komt Joyce, het komt! Hou vol hè! En in ieder geval genieten van je gezin…

    maart 24, 2020 at 11:14 pm Reply