Lieve allemaal,

Allereerst heb ik een superslechte week waarin emoties elkaar afwisselen. Boosheid, verdriet, frustratie… alles komt langs. Het wil allemaal niet zoals ik zou willen. De woede stoomt soms uit mijn oren en de tranen stromen geregeld over mijn wangen.

Ik wil zo graag, maar ik weet niet hoe. Dit stuk typen doe ik zolang over; mijn handen willen niet. Daar waar rechts verlamming toesloeg bij vermoeidheid, doet links dat nu ook. Soms voel ik mij net een dronken zeeman als ik door het huis waggel. Ik ben moe en soms bang. Wat moet ik hiermee? Wat gaat de MS mij nog brengen? Ik vind een leven met MS angstaanjagend, want waarmee word ik morgen wakker? Wat gaat er nu weer gebeuren? En vooral; welke schade hou ik daaraan over?

Het haar doen van mijn dochter doen lukt bijna niet meer. De knopen van kleding dicht doen bij de kinderen. Soms heb ik hulp nodig van Sjouke om me aan te kleden. Douchen is een dagtaak. Het huishouden wordt gedaan. Genoeg is genoeg. Ik wil dit niet meer.

“Maar we zien helemaal niets aan je”…

Dat klopt, en dat is het probleem bij MS. Al denk ik als je het weet en goed kijkt, dat je het wel aan mij ziet. Er gaan zoveel dingen niet goed, dat is niet meer te verbergen.

Maar ik heb een datum!

Ik word 18 februari in Moskou verwacht. Ik wil MS dolgraag de deur uit schoppen. Dat betekend wel dat ik nog maar 3 maanden heb om de rest van het bedrag bij elkaar te krijgen om behandeld te kunnen worden! Hiervoor heb ik jou en je netwerk heel hard nodig!

Jouw hulp is onmisbaar!

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *