Het is alweer veel te lang geleden…

Het bedrag is zo goed als gehaald! De doppen moeten nog ingeleverd worden (voor jullie nog in te leveren tm 23 december!). En we hebben de doneerknoppen bij de Jumbo nog. Dus geen twijfel over mogelijk; we gaan dit halen en waarschijnlijk er nog een stukje over heen!

Er is veel stilte vanuit mij, maar ik ben eigenlijk gewoon heel erg moe. We zijn druk met alles goed regelen voor vertrek en daar zit veel tijd en werk in. Al het papier werk valt me best een beetje tegen, maar gelukkig is het einde in zicht.

Er komt een rust en onrust tegelijkertijd over me heen en dat maakt me moe, labiel, onzeker en gelukkig zijn er ook momenten die me erg strijdbaar maken. Maar ook door de momenten dat ik iets moet doen, soms zo vreselijk simpel, en dan lukt het me niet. Ik ben te moe, of de handeling kost me teveel moeite, of het lukt me gewoon echt niet meer. Frustrerend!

Maar voor nu: Dankbaar!

Zonder Carolien, Sjouke en Gerdina zou er geen stichting zijn! Zonder Eliza niet een ontzettend herkenbaar Logo en een website start, zonder Hannah en Fokke niet de website zoals die er nu uit zag (zelf snap ik daar helemaal niks van). En zonder de enorme inzet van Gea, collega’s van Sjouke, Klara, Jannie, Yvette, Didi, Matthea, Margreet en iedereen (en dat zijn er veel!) die zich er bij aansloot en zijn/haar steentje bij heeft gedragen zouden we nooit zover gekomen zijn. Dit is een greep namen van een heleboel mensen waardoor ik me ontzettend gesteund heb gevoeld. En ook jij, die dit nu leest, door het doneren, meelezen en meeleven, gebed, collecteren, nieuws verspreiden… alles heeft zo enorm geholpen! En ongetwijfeld vergeet ik nog veel meer te noemen. Maar ik ben je dankbaar!

En nu staan we op dit punt. Geen geldzorgen om de behandeling door te laten gaan. Geen zorgen over mijn verblijf in het buitenland, want Sjouke gaat mee en daarna krijg ik nog een week bezoek. En we hebben sinds kort contact met een gezin hier vlakbij. Ook MS en we gaan samen naar Rusland, starten op dezelfde dag, en op het moment dat mijn laatste bezoek vertrekt, dan is zijn familie er tot het einde, ook voor mij. Dat kan geen toeval zijn… ik voel me zo gedragen in dit hele proces

Ontzettend veel dank, liefde, vanuit de grond van mijn hart. En ik ga jullie zoveel mogelijk op de hoogte houden. Voel je vrij om me te blijven volgen!

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *