Olterterp – Irnsum

De morgenstond heeft goud in de mond. Vandaag word ik vergezeld door de immer goedlachse oudste broer van Mariska, Ronald. Zijn vrouw Bieneke is een van de Die Hards van het lunchteam afgelopen week van de Walk2Walk en heeft, afgewisseld door Mariska en haar gezinsleden, mij voorzien van allerlei motiverende etenswaren.

Met Ronald, een getraind hardloper, hebben we er al snel de vaart in. Vanuit het chique Opsterland brengt de route ons langs kilometers laagland en groepen met jongeren die achter hun melkflessen gevuld met carbid de voetballen tientallen meters ver wegschieten onder oorverdovende knallen. Een heerlijke Hollandse traditie waar we natuurlijk beiden even glimlachend, als ‘oudere’ jongeren, bij stil staan.

De route vandaag is bij tijd en wijle monotoon maar wisselt zich dan weer onverwacht af met stilistische spiegelingen van zon in waterpartijen, gras en rietvelden. Een deel van de wandeling loop ik over een dijk met een kilometers lang uitzicht over ons le plat pays. 

En natuurlijk moet ik op de route wel even een kleine stop doen bij het huis van topschaatser Jorrit Bergsma in Aldeboarn. Hij steekt mij een hart onder de riem en hoopt op een mooi resultaat voor onze stichting.

De tocht begint na een ruim 25 km langzaam in de benen te slaan. Snel even de nodige calorieën tot mij nemen vooraleer ik volledig verzuur. De door mij geschatte afstand blijkt toch langer te zijn dan gedacht. Het begint inmiddels te schemeren en de zon gaat onder. Vanuit veiligheidsoverwegingen doe ik toch maar mijn led verlicht reflecterende vest aan en doorkruis voorts de straten van Akkrum waar de winkeliers stilaan aanstalten maken hun winkels te sluiten.

De laatste kilometers van Akkrum naar mijn herberg in Irnsum zijn zeer zeker niet mals. Wat er continu in mijn hoofd spookt is dat ik vooral maar geen kramp wil krijgen in de benen.

Maar dan ineens verschijnt zich daar de heilige Mauritiuskerk van Irnsum en word ik bijzonder hartelijk ontvangen door de herbergier en zijn allerschattigste dochtertje. Even later worden mij enkele oliebollen en een heerlijke kop snert gebracht. Uitgeteld leg ik mijzelf op bed neer van de pelgrimskamer in de kerk. Vandaag een 36 km op de teller erbij.

Hopelijk morgenochtend, voor de laatste etappe naar het einddoel Heerenveen, laat het herstelvermogen van mijn lichaam mij niet in de steek… 

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

4 reacties

  • Ronald

    Heel gezellig met je samen gelopen. Succes voor het laatste stuk nog. Petje af voor deze prestatie.

    1 januari 2021 op 15:09 Beantwoorden

  • Bieneke

    Diepe buiging van respect! Je hebt het gehaald! Nu maar lekker genieten van je welverdiende rust.

    1 januari 2021 op 13:56 Beantwoorden

  • Monique

    Wat ben jij een kanjer

    1 januari 2021 op 13:26 Beantwoorden

  • Siet

    Bikkel. Respect.

    1 januari 2021 op 11:58 Beantwoorden