Steenwijk – Vledder

Het uitzicht vanochtend vanuit mijn bedstee is adembenemend. Velden gehuld in nevel temidden van een helder opkomend zonlicht met in de verte de stadscontouren van het statige Steenwijk (zie foto)Klokslag 10 uur vertrekken Monique en ik op deze 4e dag van de Walk2Walk. Monique is een old school friend van Mariska. Zij kennen elkaar vanaf hun tweede jaar. Woonden bij elkaar om de hoek in it Fean. Beiden ook op dezelfde basisschool in Heerenveen gezeten en vanaf de middelbare school elks vervolgens een beetje hun weegs gegaan, zoals dat vaker natuurlijk gaat in het leven. Uit het oog maar zeker niet uit het hart.

Vandaag brengt de tocht ons vanuit de kop van Overijssel terug naar het Drentse grondgebied.Qua schoonheid is deze route vandaag voor ons beiden bijzonder overweldigend temeer de weersomstandigheden de natuur opkleuren in haar schoonste vormen.

We lopen over de Woldberg, het Eeserveld en passeren het legendarisch Havezate De Eese. Een havezathe was vroeger een adellijk huis waaraan een ‘heerlijkheid’ was verbonden, een plaats waar de Heer (landeigenaar) eigen recht mocht spreken. Landgoed de Eese is van een Eftelingachtige schoonheid en bestaat o.a. uit een prachtig slot, bossen, landbouwgronden, grachten en heidevelden met hier en daar enkele grafheuvels.  

Een trotse zwarte Fryske hynder (paard) staat fotogeniek langs ons pad klaar om ons ‘wandeltouristen’ haar beste pose te gunnen. De eikenlanen die we passeren zijn van ware koninklijke schoonheid.

Op de grens van Overijssel en Drenthe komt onze ‘foodtruck’ (Mariska en haar oudste zoon Maxwell) ons wat proviand brengen. Lekker.

Ik vervolg mijn weg, mogelijk in een iets te rustieke trance, want blijkbaar raak ik het spoor letterlijk bijster. Het is soms goed opletten om de wandelbordjes of tekens niet te missen.

Te eigenwijs om mijn GPS erbij te pakken, beland ik uiteindelijk in een moerassige grondgebied met grote plassen omringd door prikkeldraad inclusief schrikdraad. Met mijn wandelrugzak en een grote stok om de draden te omzeilen voorkom ik een lichte elektrocutie. Pfff, geen scheuren in de kleding, enkel slechts 2 natte schoenen. Ik loop op een in de verte staande boerderij af en zwaai vriendelijk naar de bewoners om aan te tonen dat ik ‘goed volk’ ben. Ze zwaaien terug met als teken dat ik over hun grondbezit mag voortgaan. Echter 1 iemand twijfelt toch aan mijn goede inborst: de boerenhond. Harder en harder begint deze te blaffen en uiteindelijk op mij af te rennen. Ik ga er toch wel vanuit dat de eigenaar zijn hond terugroept.. ? maar dat gebeurt niet.. Een bonkige mastodont, met zijn kop net uitkomend onder mijn schouder, komt volhardend steeds luider blaffend met zijn snuit tot aan mijn broek. Ik roep twee keer heel hard ‘ZIT !!!’, mijdt elke vorm van oogcontact en spoed me van het erf af. Overleefd.

De tocht zet zich voort langs prachtig heide- en veengebied en eindigt vandaag in esdorp Vledder, een der oudste dorpen van Nederland, waar mijn herberg voor deze nacht staat. De kilometers beginnen er merk ik wel steeds meer in te hakken bij deze ongetrainde amateur wandelaar. Hopelijk morgen weer een beetje gerecupereerd.

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

4 reacties

  • Marjolijn Postmaa

    Heel veel succes met straks de laatste (en zwaarste) loodjes. Go go go Alain!

    29 december 2020 op 15:38 Beantwoorden

  • Ankie

    Knap hoor! En wat een avonturen kun je toch al beleven zo dicht bij huis.
    Succes en veel plezier gewenst voor de tweede helft!
    Ik zou maar niet te veel omlopen

    29 december 2020 op 13:14 Beantwoorden

  • Piet van der Goot

    Het aftellen is nu echt begonnen. Top hoor en veel succes voor de tweede helft!

    29 december 2020 op 12:05 Beantwoorden

  • Bieneke

    Je bent over de helft! Ik zit met de koffie klaar,hoor!

    29 december 2020 op 11:14 Beantwoorden