Ruinerwold – Steenwijk

Code geel wordt alom gealarmeerd. Windstoten die kunnen oplopen tot 70-80 km per uur. Ik word wakker met enige twijfel of het vandaag wel verantwoord is om te gaan wandelen. Na bestudering van allerlei weerapps besluit ik toch de naughty boots aan te trekken. Mooi is wel dat mijn wandelgast Annemarie gewoon zegt dat ze er veel zin in heeft. No way back now.

Maar eerst tref ik onder aan de trap van mijn slaapplek een mand vol lekkernijen. Daarbij een zeer attent kaartje van de herbergier (zie foto onderaan).

Annemarie is inmiddels gearriveerd en samen drinken we nog een kop koffie alvorens de storm te lijf te gaan. Gelukkig is het een echt Hollands Zuidwestertje, dus hebben we ook wat wind in de zeilen. Vandaag mezelf in een symbolisch geel regenpak ingeritst en de wandelrugzak waterdicht afgedekt. Ik voel me wel een beetje overdressed naast Annemarie die simpelweg in een paar modieuze winterlaarzen, een hoofdband en winterjack te passe gaat. Als ik een Spotify playlist zou samenstellen dan had ik vandaag in ieder geval gekozen voor ‘Why tell me why’, ‘Highway to hell’ en ‘Ciao Bella ciao’. 

Vergezeld door Annemarie, een goede vriendin van Mariska, beiden hebben een verpleegkundige achtergrond en kennen elkaar destijds vanuit hun werk voor de farmaceutische industrie, loop ik over de vlakke velden van Zuidwest Drenthe: gebieden die tot aan de 10e eeuw vooral slechts nat en moerassig waren en pas bestaansrecht kregen na het ontginnen van het veen. Eerlijk gezegd niet de meest visueel aantrekkelijke mise en scene. Desalniettemin is mijn gezelschap een makkelijk pratende dame die de tijd snel doet vliegen. We lopen in een vlot tempo door de regen en windvlagen over Ruinerwold en passeren daar het prachtig gerestaureerde Raadhuis. Door het gesprek met Annemarie word ik eraan herinnerd dat de intensiteit van vriendschap, die zij al jaren heeft met Mariska, niet zozeer zit in de kwantiteit maar in de momenten waar je elkaar raakt en waar je weet dat iemand er voor je staat als het erop aankomt. 

Na de lunch vervolg ik mijn weg richting Havelte, Eursinge, de Havelterberg. Natuurlijk stuit je dan op een hunebed, zie foto. Deze grafmonumenten uit prehistorische tijd, vervaardigd van zwerfstenen uit de IJstijd, blijven toch een indrukwekkend karakteristiek aanzicht in de Drentse velden. Voortgaand passeer ik het oud militair oefenterrein bij Kallenkote dat in de jaren 50 ontstond rondom de Koude Oorlog. Het doet wat nostalgisch aan die vele vervallen gebouwen en retro groene vrachtwagens. Eindelijk passeer ik bijna in lichte schemering de stadswallen van Steenwijk. Hier ligt mijn 3e herberg voor deze nacht.

Muzikale samenvatting van vandaag, bij deze een kleine tribute to my ‘all time favorite music hero’ Bruce Springsteen: ‘Still at the end of every hard day people find some reason to believe’

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

2 reacties

  • Anja

    Bij toeval kwam ik je naam (en dus de actie) tegen.
    Sterkte voor jou en alle naasten/dierbaren om je heen en veel succes met de actie.
    Alle goeds voor én in 2021

    28 december 2020 op 23:28 Beantwoorden