De kop is eraf.

Vanochtend is de Walk2Walk officieel van start gegaan en heb ik samen met mijn broer Gideon, de man van Mariska, de eerste stappen gezet door een der mooiste gebieden van Nederland: het Vechtdal. 

Vanuit vestingstad Ommen, langs het schitterende landgoed van kasteel het Laer, (waar o.a. Arjen Robben is getrouwd) onder een winters zonlicht lopen we langs de flink buiten haar oevers getreden rivier de Vecht. Wandelen is bij uitstek een fijne manier om even niet afgeleid te worden door de soms zich opslorpende realiteit van alledag.

Gideon vertelt mij over hoe hij het ziekteproces met Mariska de afgelopen jaren heeft ervaren. Al eerder dan 3 jaar geleden (toen werd de diagnose MS gesteld) waren er soms momenten van kracht- en gevoelsverlies. Die gingen dan ook wel weer over dus dat was voor hem niet iets om zich direct zorgen over te maken. Sinds 2017 is de ziekte echter er steeds agressiever en venijniger in geslopen en is ook zijn leven daardoor natuurlijk anders geworden. Gideon ken ik echter niet als het type dat snel klaagt maar is juist iemand die bijzonder ontnuchterend kan reageren op ‘tegenvallende’ zaken in het leven en deze ogenschijnlijk ‘vlot’ lijkt te kunnen verwerken. Een eigenschap waar ik hem ook wel om benijd. 

De beoogde intensieve behandeling (HSCT), waar middels onze stichting geld voor wordt ingezameld, was iets waar Mariska destijds mee kwam. Lang heeft hij hier zelf niet over hoeven na denken. Als het iets is waardoor je kunt voorkomen dat je in een rolstoel beland en volledig afhankelijk wordt van de zorg van anderen, dan is in zijn ogen de keuze ook niet zo moeilijk.

Gideon vertelt me dat ‘wanneer Mariska eenmaal iets in haar hoofd heeft’ ‘zij hier ook 100% voor gaat’. We spreken erover dat het voor hem ook wel ergens een beetje ongemakkelijk voelt om donaties via andere mensen in te zamelen. Liever had hij het gewoon allemaal zelf opgelost en was hij niet afhankelijk van anderen.

Ik herken dit ook wel bij mezelf, waarschijnlijk iets dat we uit onze jeugd hebben meegekregen.Anderzijds wordt hij zelf de laatste tijd enorm verrast door allerlei sympathieke reacties en bijzondere acties van verschillende mensen in zijn omgeving. Het meeleven van zoveel mensen bij het ziekteproces van zijn vrouw, en daarbij het oprichten van de stichting MS Mama Maris, hebben meer los gemaakt dan hij ooit had kunnen verwachten. Dit geeft mij vanzelfsprekend ook weer een boost om ‘those boots’ te gebruiken waar ze voor gemaakt zijn: ‘walken’.

Vandaag na een 23 km kom ik aan bij mijn eindbestemming van de eerste dag in Balkbrug. Morgenochtend zal ik de 2e dag van de Walk2Walk starten met de vader van Mariska: Piet van de Goot. Er wacht ons naar ik hoop opnieuw een mooie wandeling door de bossen, vennetjes en heidevelden van Avereest richting Staphorst en zo verder. Een slordige 29 km staat er voor de tweede dag op de teller. 

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

8 reacties

  • Annemarie

    Dank Alain voor deze onstuimige tocht welke voorbij vloog! Dankbaar om mee te mogen lopen voor Mariska en voor de goede gesprekken. Succes morgen dag 4 met hopelijk iets beter weer

    27 december 2020 op 18:42 Beantwoorden

    • Mariska de Jong

      Heel veel respect voor je Annemarie en Alain. Van je vriendin moet je het hebben,…Afspraak met een onbekende man en wandelen door de regen en wind (storm). Je hebt het allemaal voor mij gedaan. Liefs Maris

      28 december 2020 op 09:38 Beantwoorden

  • Bieneke

    Goed om te zien hoe je er in staat Alain! Ik vond het fijn om je vandaag even te spreken. Geniet van je tocht, met je gastlopers, maar vooral ook van je “puzzeltijd” na de lunch. Tijd om na te denken en fictief stil te staan bij wat je bezig houdt. Fictief, de benen moeten voort! Kanjer!

    26 december 2020 op 22:05 Beantwoorden

  • Ankie

    Een prachtig initiatief!
    Veel succes! Hopelijk valt het met het weer de komende tijd wat mee, want met harde wind en regen zoals vandaag is het wel een echte uitdaging. ❤️ John en Ankie

    26 december 2020 op 15:56 Beantwoorden

    • Mariska de Jong

      Lieve tante Ankie, het was een onstuimige tocht maar ook een die in de boeken kan. Liefs Maris

      28 december 2020 op 09:35 Beantwoorden

  • mischa

    Mooi om de ‘ walk’ zo mee te beleven! Fijn dat ik komende woensdag mijn steentje bij kan dragen en een stuk mee mag lopen met Alain❗

    26 december 2020 op 12:38 Beantwoorden

    • Mariska de Jong

      Veel succes Mischa en Alain. Geniet ervan. Zie jullie woensdag bij de lunch. Liefs Maris

      28 december 2020 op 09:34 Beantwoorden